علی اختری

تاريخ و محل ولادت : ۱۳۵۰/۰۶/۱۵ – تهران
تاريخ و محل شهادت : ۱۳۶۶/۱۲/۲۴ – ماووت عراق

زندگينامه

نام پدر: صفر   نام مادر: طیبه
تاریخ تولد: ۱۵ / ۶/ ۱۳۵۰
محل تولد: تهران
محل تحصیل: سمنان

مسئولیت: رزمنده بسیجی
تاریخ شهادت: ۲۴ / ۱۲ / ۱۳۶۶
محل شهادت: ماووت عراق
مزار شهید: سمنان

در ۱۵ شهریور ۱۳۵۰ شمسی در منزل «آقا صفر » در تهران صدای نوزادی طنین انداخت که نامش را «علی » گذاشتند او در دامان خانواد های مذهبی و محب اهل بیت (علیهم السلام) رشد پیدا کرد. والدین این شهید اهل سمنان بوده و در سال ۱۳۶۰ش به شهر سمنان برگشتند و ساکن سمنان شدند.

خانواده، با شور و شوق بسیار زیاد از او جوانی راسخ و نابغ های در مطالعه کتا بهای ائمه؟عهم؟ و آشنا با زندگی امامان و معصومین؟عهم؟ ساخت و عاوه بر این، خانواده این بزرگوار، او را با خلوص و عشق به انقاب و امام خمینی؟ره؟ تربیت کردند.
وی بعد از اتمام دوره راهنمایی، در دبیرستان مشغول به تحصیل شد و علاوه بر اینکه در عل ماندوزی م یکوشید برای تزکیه و صفای روحی خود نیز تاش م یکرد. در مسابقات زیادی در سطح استانی و در رشت ههای مختلف دینی از قبیل نه جالبلاغه و قرآن شرکت جدی داشت.
او که علاق همند به فراگیری علوم آل محمد (علیهم السلام) بود با اجازه آیت الله نصیری همزمان با تحصیل در مقطع راهنمایی وارد حوزه علمیه صادقیه سمنان شد و هر روز بعد از نماز صبح در درس آیت الله نصیری حاضر و با عشق و علاقه فراوان به فراگیری دروس حوزه م یپرداخت. عصرها نیز به حوزه صادقیه م یآمد و دروس را مطالعه و مباحثه م یکرد. در جبهه نیز از محضر اساتید و روحانیونی که در آن سرزمین مقدس حضور داشتند ادامه دروس را بهر همند و با دوستان طلب هاش مباحثه م یکرد.
او که به سن جبهه رفتن نرسیده بود شناسنام هاش را دستکاری و سن خود را افزایش داده و امضای پدر را جعل کرده بود، با ثبت نام در بسیج دوره آموزشی را در پادگان شهید کلاهدوز سمنان در اسفند ۱۳۶ ۵ ش به پایان رسانید اما بعد از آموزش با مخالفت پدر و جثه کوچک او را به جبهه اعزام نکردند و چند ماه بعد در اواخر پاییز ۱۳۶۶ش در قالب گردان علی بن ابی طالب (علیه السلام) تیپ ۱۲ قائم(عج) به عنوان رزمنده بسیجی سازماندهی و به جبهه اعزام شد، سرانجام در تاریخ ۲۴ / ۱۲ / ۱۳۶۶ ش در عملیات بیت المقدس ۳ در ارتفاعات گوجار کردستان عراق بر اثر اصابت ترکش به کمر وی به قافله سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (علیه السلام) پیوست و جسد پاکش در فروردین ۱۳۶۷ ش پس از تشییع با لباس خونین در امامزاده یحیی (علیه السلام) سمنان به خاک سپرده شد.

خاطره

از مدرسه راهنمایی هراتی سمنان تماس گرفتند و خواستند که به مدرسه سر بزنم. آقای ارزاقی دبیر ایشان منتظرم بود؛ بعد از احوا لپرسی گفت: آقای اختری! ما ماندیم با پسر شما چه کار کنیم؟! جا خوردم و پرسیدم مگر چه کار کرده؟! گفت: دائم م یخندد! هرچه به او تذکر م یدهیم فایده ندارد … گفتم آقای ارزاقی همه همین را م یگویند، قیاف هاش این طوری است، هر که نگاهش م یکند فکر م یکند دارد م یخندد.چند سال بعد علی به شهادت رسید و آقای ارزاقی که معمولاً در تشییع شهدا مداحی م یکرد پشت بلندگو گفت: علی جان! هر وقت به صورتت نگاه م یکردم خنده روی ل بهایت بود. نم یدانستم به دنیازدگی ما م یخندی، خوش به حالت که به دنیا پشت کردی و سبب افتخار همه ما شدی.

پدر شهید

پیام شهید

دفاع از حریم اسام و قرآن بر هر مسلمان متعهد واجب و لازم است و راه رسیدن به پیروزی در دفاع از حریم، پیروی از فرموده های رهبری است.

روحش شاد و يادش گرامي