عبدالباقی واعظی

تاريخ و محل ولادت : ۱۳۱۵/۰۱/۲۱ – آذربایجان غربی، سردشت
تاريخ و محل شهادت : ۱۳۶۶/۰۴/۱۰ – سردشت

زندگينامه

نام پدر: ملا عزیز    نام مادر: خانمی
شغل پدر: کشاورز    تحصیلات حوزوی: سطح دو
نحوه شهادت: بمباران شیمیایی    عامل جنایت: بعث عراق
مزار مطهر: گلزار شهدای سردشت

شهید عبدالباقی واعظی در سال ۱۳۱۵ هجری شمسی در شهرستان سردشت در خانواده ای روحانی دیده به جهان گشود.

شهید از همان آغاز كودكی در نزد پدر گرامیش ملا عزیز به تحصیل علوم قرآنی پرداخت. به دلیل استعداد خارق العاده اش خیلی زود قرآن را فرا گرفت و برای عمل به محتوای قرآن با خدای خود عهد و پیمان بست.

به دلیل فقر مالی وارد میدان كار و كوشش گردید و با رنج و مشقت فراوان و تحمل سختی ها، با عزت و افتخار خرج خانواده اش را تامین می نمود. در سن ۲۲ سالگی ازدواج نمود كه ثمره این ازدواج سه دختر بود.

وی انسانی صبور و بردبار، متقی و پرهیزگار بود و اشعار دلنشین می سرود و در معابر عمومی و مجالس مختلف برای علاقه مندان به شعر و شاعری می خواند. اشعار زیبا و سخنان دلنشین وی هنوز هم ورد
زبانهاست و در و دیوار شهر سردشت گویای شیرین سخنی این شهید می باشد.

شهید واعظی به دلیل عشق و علاقه اش به عرفان و خداشناسی و ریاضت نفس، بیشتر در خانه می ماند و به تحریر اشعار و اوراد عرفانی می پرداخت. مردم به وی به طور كامل اعتماد داشتند و او را به عنوان انسانی متقی و وارسته از تعلقات دنیوی می شناختند و به همین خاطر غالباً برای شفای بیماران خود از وی طلب شفاعت از خداوند رحمان می نمودند و او نیز با اخلاص و مهربانی و با حسن خلق برای آنان دعا می كرد. در میان مردم محبوبیت خاصی داشت و به دور از آلایش های دنیوی در اواخر عمر، انقلابی درونی در وی ایجاد می گردد و او را آواره كوچه و بازار می نماید.

این تغییر حال، سبب غنی تر شدن اشعارش می گردد و شعرهایش را در مسیر عشق به خدا هدایت می كند. در تعدادی از ابیاتش نیز نفرت و بیزاری خود را از رژیم فاسد پهلوی اعلام نموده بود و به طور علنی بر علیه این حكومت خود فروخته شعار سر می داد و در مبارزات سیاسی سالهای ۴۱-۴۲ و ۵۷ – ۵۶ فعالیت چشمگیری داشت.

در بیشتر تظاهرات و راهپیمائی ها دوشادوش مردم ایران شركت می كرد و مردم را به شركت در اعتصابات عمومی تشویق می نمود. این روحانی مبارز و متواضع به انقلاب اسلامی ایران و امام راحل علاقه ای وافر داشت و به دلیل اعتقادات مذهبی، عزت و سربلندی مردم ایران را در پیروزی و تداوم انقلاب اسلامی می دید سرانجام این شهید همیشه زنده در اثر بمباران شیمیائی شهرستان سردشت به وسیله هواپیماهای حزب بعثی رژیم خائن عراق در تاریخ ۷/ ۴/ ۱۳۶۶ مصدوم می شود و بعد از سه روز در تاریخ ۱۰ / ۴/ ۱۳۶۶ به درجه رفیع شهادت نایل می گردد.

پیكر پاكش در میان غم و اندوه مردم سردشت در گلزار شهدای این شهر به خاك سپرده می شود.

روحش شاد و يادش گرامي