تاريخ و محل ولادت : ۱۳۴۴/۰۱/۰۱ – روستای دلیجه
تاريخ و محل شهادت : ۱۳۶۶/۰۳/۲۸- نهر عنبر
زندگينامه
نام پدر: تاج قربان نام مادر: جیران
شغل پدر: کشاورز تحصیلات حوزوی: سطح دو
نحوه شهادت: اصابت ترکش مزار مطهر: روستای دلیجه
اوّلین روز از بهار سال هزار و سیصد و چهل و چهار غنچه ای در روستای کسلخه علیا ازتوابع شهرستان آق قلا از استان گلستان در خانواده متدین اهل سنت شكفت كه رایحه حضورش اهل خانه را شادمان كرد.
افلاكیان، پای كوبان ، با دامن دامن گل، خانه تاج قربان را گلباران كردند، پدر در گزینش نیكویش، نام كودك را قربان گذاشت. مگر نه این است كه نامها را در كتاب تقدیر نگاشته اند، پس او را قربان نامیدند تا در مسلخ عشق، قربانی معشوق شود.
پدرش كشاورز بود و او در كنار پدر یاد گرفت كه چگونه بذر محبّت را در سرزمین دل بكارد.
جهت فراگیری دانش راهی مدرسه شد و در فضای پاك روستا مشغول به تحصیل گردید. هنوز کلاس پنجم ابتدایی را به پایان نرسانده بود كه عزم كوی دوست كرد و برای فراگیری علوم اسلامی روانه حوزه شد و چندین سال در كوی دوست مشغول به تحصیل و تهذیب گشت.
عشق، تحفه ای الهی است كه تنها نصیب مردان خدا می شود. جبهه، مردان خدا را می خواند تا در رزمی عاشقانه، لباسی از خون بپوشند و سعی بین دنیا و آخرت را سنگر به سنگر هروله كنند.
آنان خویشتن خویش را در كشاكش عشق و عقل در طور سینای حضرت دوست قربانی كردند.
شهید دردی دلیجه، از كسانی بود كه ندای عشق به معبود در جانش نشست. او در ارتش ثبت نام كرد و به عنوان طلبه مشمول در لشگر ۲۱ حمزه گردان ۱۴۲ مشغول به خدمت شد.
حیات یك انسان، درگیرودار زندگی دنیا آغشته به آمال و آرزوهاست. بشر همواره در آرزوی مدینه فاضله، زندگی كرده است.
اما در قرن دوری انسان از هویت الهی خویش، در گوش های از این زمین خاكی، مردانی پای به عرصه وجود نهادند كه معلّمان همیشگی بشریت هستند. جبهه ها بویی از كربلا داشتند و شهدای ما عهدی آسمانی با شهدای عاشورا بسته بودند. آن مدینه فاضله، شلمچه، فكه و جزیره مجنون بود و در آن مردانی آسمانی می زیستند.
جنون، از كرانه های آسمان عشق می بارد و اقیانوس عطش، در نهاد خاكی انسان موج می زند.
زمین عرصه عشّاق خداست و تجلّی عشق در رقصی خونین، آسمانیان را مبهوت میكند.
سرانجام شهید قربان دردی دلیجه، در رسالتی الهی، همگام با ملائك در سرزمین پاك جبهه، با پای دل، هفت وادی عشق را طی كرد و در تاریخ ۲۸ / ۳ / ۶۶ در نهر عنبر دهلران در اثر اصابت ترکش به دست و پای چپ و سر به مقام شهادت نائل آمد و در گلزار شهدای آق قلا به خاک سپرده شد.
فرشتگان، عطر خاك خیس خورده ازخون شهید را توتیای چشم میكنند و بر گلدسته های بلند ملكوت، به حرمت خونش سرود توحید می خوانند.
خاطره
بچه های جبهه مهربان و دلسوز بودند و شهید قربان دردی دلیجه نیز نسبت به همسنگران و دوستان خود مهربان و دلسوز بود، در یكی از شب ها او متوجه شد كه یكی از دوستانش به جهت كسالت و بیماری نمی تواند در سنگر نگهبانی دهد، شهید با اصرار و سماجت زیاد آن رزمنده را به سنگر فرستاد تا استراحت نماید و خودش به جای او نگهبانی داد و از این عمل خود بسیار خوشحال و رضایتمند بود.
شهید به دعا علاقه زیادی داشت و بیشتر روزهای جمعه را روزه می گرفت.
دوست شهید
روحش شاد و يادش گرامي