حسین حاجی علیان

فهرست این مطلب

loading...
صفحه ی شهید

حسین حاجی علیان

تاريخ و محل ولادت : ۱۳۵۰/۰۶/۳۱- قم

تاريخ و محل شهادت : ۱۳۶۵/۱۰/۲۰- شلمچه

زندگينامه

نام پدر: حسن    شغل پدر: قاضی دادگستری
نام مادر: فاطمه    تحصیلات حوزوی: سطح یک
عنوان: بسیجی    سمت: امدادگر
عامل جنایت: بعث عراق    نحوه شهادت: اصابت ترکش به کتف و سینه
مزار مطهر: گلزار شهدا علی بن جعفر (علیه السلام)

 

سی و یکم شهریور ۱۳۵۰، در شهرستان قم به دنیا آمد. پدرش حسن، قاضی دادگستری بود و مادرش فاطمه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. سپس به فراگیری علوم دینی و حوزوی تا سطح (مقدمات) پرداخت. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیستم دی ۱۳۶۵، با سمت امدادگر در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به کتف و سینه، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای علی بن جعفر قم واقع است.

 

از زبان مادر:

هم كتابهاى غیر درسى مى خواند و هم درسش خوب بود. از آن پسرهاى عجیب بود. كتابهاى دینى و غیر درسى را به دوستانش هم مىداد تا بخوانند.

گاهى او را مى دیدم كه در محله به سالمندى كمك مى كرد و سبد خریدش را تا دم خانه اش مى برد. رفتارهاى منحصر به فردى داشت. با پول توجیبى اش كارت هاى صد آفرین و هزار آفرین مى خرید و از طرف من و حسن، به زهرا و رقیه مى داد. با تشویق هاى او، خواهرانش درس خوانتر شده بودند.

حسین هنوز به سن تكلیف نرسیده بود، اما نمازهایش را مى خواند و روزه كامل مى گرفت.
به دلم افتاده بود كه حسین مثل جد مادرى ام علامه مجلسى، آدم بزرگى خواهد شد. حسین در حوزه علمیه قم و چیذر ادامه تحصیل داد. دوره سطح یک را كه گذراند، دیدم فكرهایى در سر دارد. مهمان داشتیم و من در اتاق زنانه بودم. جلوى مهمان ها چاى و میوه گذاشتم و نشستم كنارشان كه صداى حسین را شنیدم.

از بچگى، عاشق صدا زدنش بودم؛ هروقت مى گفت مامان، دوست داشتم یك بار دیگر صدایم كند و بعد بگویم: «جانم! صدایش حس خوبى به من مىداد؛ حسى كه دلم را شاد مى كرد و قلبم را آرام. از مهمان ها معذرت خواستم و رفتم پشت پرده. حسین را دیدم كه ساك در دست داشت. متعجب نگاهش كردم. گفت: مادر! دارم مىروم جبهه. حلالم كن!

 

روحش شاد و يادش گرامي

پیمایش به بالا