تاريخ و محل ولادت : ۱۳۲۰/۰۶/۰۱ – روستای کیلانه شهر سنندج
تاريخ و محل شهادت : ۱۳۶۵/۰۶/۲۴- سنندج
زندگينامه
نام پدر: عزیز نام مادر: خدیجه شغل پدر: کشاورز
تحصیلات حوزوی: سطح دو مزار مطهر: سنندج
محی الدین بیانی، اول شهریور ۱۳۲۰ در روستای کیلانه شهر سنندج متولد شد. پدرش عزیز نام داشت و کشاورزی سخت کوش بود. چند روز پس از تولد ، محی الدین مادرش را از دست داد و تربیت و پرورش او بر عهده پدرش قرار گرفت.
محی الدین از شش سالگی به مدرسه رفت. همزمان با مدرسه نزد روحانیان و ملایان به آموختن علوم دینی پرداخت، پس از اخذ مدرک ششم ابتدایی مدرسه را رها کرد و صرفاً به تحصیل علوم دینی پرداخت. هجده سالش که تمام شد به خدمت نظام وظیفه فرا خوانده شد و محی الدین لباس سربازی بر تن کرد، هنگام
سربازی در شهر قم توفیق آشنایی با یکی از روحانیان مبارز و انقلابی حوزه علمیه قم را پیدا کرد، این آشنایی سبب شد که ملا محی الدین از فساد و تباهی حکومت شاهنشاهی و مظالم آن بیشتر آگاه شود، این روحانی مبارز چراغی روی ملا محی الدین نهاد که مسیر او را دگرگون کرد.
محی الدین از آن پس به مبارزه جدی علیه رژیم شاه پرداخت که سبب شد مدتی به زندان بیفتد.
پس از انجام دادن خدمت نظام وظیفه به شهر سنندج آمد، در این شهر با روحانی مبارز شهید ملا صالح خسروی آشنا شد.
محی الدین همگام با ملا صالح خسروی اذهان مردم را نسبت به ستم های سلطنت و بیداد عمال آن آشنا می کرد، وقتی سخت گیری های حکومت نسبت به او زیادتر شد مجبور شد در روستا ساکن شود، در این زمان بود که ازدواج کرد و صاحب فرزند شد. پس از چندی دوباره به سنندج بازگشت و به مبارزات خود ادامه داد، ساواک او را شناسایی و دستگیر کرد، ملا محی الدین پس از هجده ماه حبس آزاد شد.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی به عضویت سپاه پاسداران درآمد و مسئول دسته ضربت در پایگاه های مختلفی در منطقه سنندج گشت، مدتی نیز مسئول بسیج عشایری روستاهای سنندج بود، آخرین مسئولیتش سرپرستی تبلیغات گردان ضربت سنندج بود.
تلاش ها و مجاهدات خالصانه ملا محی الدین بیانی برای حفظ و تداوم حکومت اسلامی موجب شد که افراد ضد انقلاب نسبت به او کینه عمیق بورزند تا آن که به خانه اش حمله کردند و او را شب عاشورای حسینی مورخ ۲۴ /۰۶/ ۱۳۶۵ پیش چشمان مضطرب خانواده اش به شهادت رساندند.
پیکر پاک وی را در بهشت محمدی سنندج به خاک سپرده اند. از شهید بیانی شش دختر و یک پسر به یادگار مانده است.
خاطره
مهم ترین خصوصیتی که نزدیکانش از او به یاد دارند روحیه شهادت طلبی و ایثار است. خاطره ای از ایثار او نقل می کنند که وقتی بیمارستان اصلی شهر سنندج در محاصره افراد ضد انقلاب قرار داشت به شهید ملا محی الدین بیانی مأموریت دادند که با نیروهای تحت امرش بیمارستان را آزاد کنند در این نبرد، پای ملا محی الدین مجروح می شود لیکن از نبرد کناره گیری نمی کند از نیروهایش می خواهد که به پیش بتازند و مهلت به دشمن ندهند، وقتی دو نفر از نیروهایش می خواهند به او کمک کنند تا او را از صحنه نبرد دور کنند ممانعت می کند و می گوید دشمن را تعقیب کنید.
مزار مطهر شهید
روحش شاد و يادش گرامي