تاريخ و محل ولادت : ۱۳۴۴/۰۵/۰۶ – تهران
تاريخ و محل شهادت : ۱۳۶۵/۱۱/۳۰ – شلمچه

زندگينامه
نام پدر : احمد نام مادر : فاطمه
تحصیلات حوزوی : سطح مقدمات
ارگان اعزامی : بسیج
مسوولیت در جبهه : تک تیرانداز
مزار مطهر : بهشت زهرا (سلام الله علیها)
وصیت نامه
بسم الله الرحمن الرحيم
*اشهد ان لا اله الا الله اشهد ان محمد رسول الله اشهد ان عليا ولى الله *
*السلام على الحسين و على عليبن الحسين و على اولاد الحسين و على اصحاب الحسين*
با سلام و دعاى خير بر آقا امام زمان و نايب بر حقش امام خمينى و بر امت شهيد پرور و غيور و با وفاى امام . اين دنيا محل گذر است و انسان بارها مورد امتحان و آزمايش الهى قرار مى گيرد و درخود قرآن آيه اى است كه مفهومش يادم است ، آيا همينكه گفتيد ايمان آورديم شما را ول مى كنيم و آزمايش نمى كنيم . از حضرت ابراهيم حضرت يوسف ، حضرت امام حسين و … همه مورد امتحان قرار گرفتند و سرافراز بيرون آمدند و از اين سراى فانى كه گذرگاهى است براى رسيدن به عالم معنا و جهان باقى و اخروى حداكثر استفاده را در راه هدف خود كه همانا رسيدن به معشوق حقيقى است بروند و خوشا به سعادتشان كه از اين امتحانها سربلند و سرافراز بيرون آمدند . خدايا امتحانهاى ما را آسان بگير . و سخنى با خود و ديگران دارم و آن اينكه اكثر مردم و خود من روى امام حسين حساس هستيم و ادعاى پيرو بودن و اسوه قرار دادن او را داريم اما همه ما مى لنگيم و حسين را نشناختيم ، و از آن هزاران هزار كارها و حماسه ها كه امام حسين و اصحاب باوفايش انجام دادند فقط به يك سينه زنى خشك قناعت كرده ايم ، امام حسين (ع) در زير باران گلوله تير و نيزه نماز بپا داشت و آيا ما اينچنين هستيم ؟ ما كه نسبت به نمازمان سست هستيم و فرقى برايمان ندارد چه موقع بخوانيم آيا امام حسين (ع) هدف و انگيزه نهضتش را اينچنين بيان كرد ؟ «هدف و انگيزه من فساد و ستمگرى نيست هدف من اصلاح امت جدم پيامبر است هدف من امر به معروف و نهى از منكر است » و آيا ما اينچنين هستيم ما كه نسبت به وضع مسلمانان بى تفاوت هستيم و اگر كار خلافى ببينيم بى تفاوت از آن گذشته و اقلا يك تشكر خشك و خالى و يا دردل از آن كار ناراحت نمى شويم و ادعا داريم اگر روز تاسوعا و عاشورا بوديم فلان مى كرديم ال مى كرديم . آيا خدا به همين گفته ما قانع است ، خدا مى گويد اين گوى و اين ميدان و خدا اتمام حجت كرده است و امروز مجددا تاسوعا و عاشورا تكرار مى شود . امام امت حسين زمان است و جنگ با صدام و امريكا و شوروى و … جنگ با كفر و يزيد است و خوشا به حال آنان كه لبيك گفته به فرمان حسين زمان و از اين امتحان و آزمايش الهى كه دل كندن از علايق دنيوى است سربلند بيرون آمدند و در جهت رسيدن به معشوق حقيقى حركت كردند و به كمال انسان ، كه غايت و هدف نهايى انسان است رسيدند . و از برادران روحانى مى خواهم كه امام حسين را سالى ۳۰۰ و ۴۰۰ بار و يا بيشتر نكشند و زنده كنند به خدا آنان مسئولند در قبال انبياء و صالحين و شهدا و … خيلى از مردم نمى دانند امام حسين براى چه قيام كرد فقط شنيده اند كه مظلوم واقع شد اگر بگويى براى چه گريه مكنى مى گويد امام حسين خيلى سختى و رنج كشيد خيمه هايشرا آتش زدندو…ولى نمى دانند كه امام حسين براى چه اين مصيبت ها و سختى ها و زجرها و غم از دست دادن عزيزترين فرزندان و ياران و بستگان نزديكش را تحمل كرد شما مسئوليد به جاى بعضى از اين روضه ها كه صحتش چندان ثابت نشده و شك و ترديد است هدف اصلى و انگيزه قيام امام حسين را شرح و توضيح دهيد و خود امام هدف اصلى قيامش را امر به معروف و نهى از منكر مى داند يعنى قيام امام شروع شده بود قبل از آنكه يزيد بخواهد بزور بيعت بگيرد و يا از مكه به هنگام حج به طرف كربلا خارج شود و با دعوت مردم بى وفاى كوفه … واينها شاخه و برگهاى درخت قيام عظيم امام حسين (ع) هستند . امام براى اصلاح آمده براى راهنمايى و هدايت آمده و در آن زمان فساد و ستمگرى به حد اعلاى خود رسيده بود چرا كه حرام خدا حلال و حلال خدا حرام شده بود و امام فردى نيست كه سكوت كند و مثل خيلى از مسلمانان بى تفاوت ، نسبت به نواميس و معتقدات و آداب و سنن اسلامى بگذرد و رد شود چرا كه رد شدن او يعنى شريك جرم بودن چرا كه هم مظلوم و هم ظالم شريك جرمند و هر دو در روز قيامت مواخذه مى شوند چرا افرادى پيدا مى شوند كه عاشق امام حسين هستند به گفته خودشان و مشروب مى خورند … بخاطر اينكه اينها توجيه نشده اند كه امام حسين براى چه قيام كرد مگر نه اينكه امام حسين (ع) براى مبارزه با همين ها قيام كرد عشق حسين و اينكارها ، اصلا با هم سازگارى ندارد و اينها همه مسئوليت شما را سنگينتر مى كند . و به ياد رسول كه هميشه با هم بوديم و من از او عقب افتادم و انشاءالله كه خدا نظر لطفى كند و بتوانم به او برسم كه همانا رسيدن به او رسيدن به امام حسين … است چرا كه راه او و ديگر شهيدان راه امام حسين (ع) و على (ع) … است .
ما و ليلى همسفر بوديم اندر راه عشق
او به مطلبها رسيد و ما هنوز آواره ايم
خيلى دلم مى خواست براى آخرين بار رسول را مى ديدم وقتى كه خبر شهادت او را به من دادند خدا مى داند چقدر به من سخت گذشت و فقط اين حماسه هاى حسين و فكر امام حسين بود كه دوايى براى اين درد بود تا به او برسم چرا كه امام حسين در روز عاشورا عزيزترين كسان و يارانش را از دست داد على اكبر را كه مى گفت هر وقت مى خواستم ياد پيغمبر كنم در سيما و چهره زيباى او نگاه مى كردم حضرت قاسم ، على اصغر حضرت ابوالفضل … آرى به خدا انسان وقتى به ياد مصيبت هاى پيغمبران ، امامان بخصوص حضرت امام حسين مى افتد دلش مى خواهد كه در آن زمان زنده بود و آنجا بود و تا آخرين قطره خونش را نثار مى كرد ولى خدا مى داند كه اگر بود مثل خيلى ها در آنزمان چه بهانه ها كه نمى تراشيد و نمى ساخت و از زير بار مسئوليت خطير و بزرگ كه همانا يارى امام خود بود شانه خالى مى كرد . بهشت را به بها دهند نه به بهانه .

پيام شاخص شهيد بزرگوار بر اساس متن وصيّت نامه و مطابقت با آيات و روايات
مقام شهید
پيام شهيد : آرى به خدا انسان وقتى به ياد مصيبت هاى پيغمبران ، امامان بخصوص حضرت امام حسين مى افتد دلش مى خواهد كه در آن زمان زنده بود و آنجا بود و تا آخرين قطره خونش را نثار مى كرد.
شاهد قرآنی : وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاء عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ .(آل عمران / ۱۶۹)
هرگز كسانى را كه در راه خدا كشته شدهاند مرده مپندار بلكه زندهاند كه نزد پروردگارشان روزى داده مىشوند.
روحش شاد و يادش گرامي
