تاريخ و محل ولادت : ۱۳۰۳/۰۱/۰۱ – بغده داغی
تاريخ و محل شهادت : ۱۳۶۲/۰۷/۰۲ – مهاباد
زندگينامه
نام پدر: احمد نام مادر:زینت
تحصیلات حوزوی: سطح دو مزار مطهر: گلزار شهدای روستای خانقاه مهاباد
ملا محمّد شیری فرزند احمد، اول فروردین ۱۳۰۳ در روستای «بغده داغی » از توابع شهرستان بوكان متولد شد. تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش با موفقیت به پایان رسانید و دوره راهنمایی را نیز در شهرستان بوكان به اتمام می رسانند. او پس از کلا س دوم راهنمائی به فراگیری علوم دینی می پردازند و در محضر استادان دینی تحصیل می كنند و با اصول فقه و كلام آشنا می شوند.
سرانجام مراحل تحصیل در علوم دینی را با موفقیت می گذرانند و به مقام روحانیت می رسند. در سال ۵۴ به امام جماعت روستای خانقاه مشغول می شوند. روستای خانقاه همیشه مركز آموزش روحانیت بوده است.
او پس از آن كه امامت آنها را می پذیرند پیوسته به تبلیغات دینی پرداخته و در اتحاد مسلمین گام ها برداشته است. و علیه حكومت طاغوتیان مبارزه كرد.
شهید در دوران انقلاب و قبل از آن در تمامی راهپیمائی ها و تظاهرات حضور داشته و در مقابل طاغوت
مبارزه می نمود.
او با هر گونه كفر و الحاد مخالفت می كرد و وجود گروهك ها در منطقه برای او، طاقت فرسا بود و هرگز آنان را تأیید نمی كرد.
علاقمندی به دستورات دینی و امور فقهی، ایمان به رهبریت امام (ره) و انقلاب اسلامی و حركت در راستای ولایت فقیه، محكوم كردن گروهك ها و افكار انحرافی آنان، از خصوصیات بارز شهید می باشد. او بسیار مهربان و دلسوز و فوق العاده شجاع و باتقوی و متعبد بود و رفتار بسیار نیكو و پسندیده داشت و با مردم خوش خو و با اخلاق حمیده رفتار می كرد و از رذائل اخلاقی به دور بود.
سرانجام در دوم مهرماه ۱۳۶۲ توسط گروهك كومله، هنگامی که از منزل خارج شده بود، در نزدیکی منزلشان به شهادت می رسد. پیکر پاکش پس از تشییع بر دستان مردم، در گلزار شهدای روستای خانقاه مهاباد، آرام گرفت.
خاطره
بسیار دیندار و با ایمان بودند. شب بیداری ایشان برای من تعجب آور بود. شب را سه قسمت كرده و دو قسمت آن را بیدار بودند و نماز می خواندند و قرآن تلاوت كرده و دعا می كردند.
خیلی ساده و بدون توقع بود و هر چه بود كم یا زیاد، ناشكری نمی كرد. در كل، خیلی ساده می زیست.
بیشتر تلاش او بر این بود كه فرزندانش ادامه تحصیل دهند و از دوستان ناباب دوری كنند. به فرزندان توصیه می كرد سعی كنند الگوی دیگران باشند.
رفتار و صحبت كردنش بسیار خوب بود و علوم دینی را به افراد خانواده آموزش می داد. در كارهای منزل كمك می كردند و معامله و كار و كشاورزی نیز می كردند و مطالعه هم داشتند.
علاقمند به مردم، درستكار و راستگو بودند. آنها را دوست داشته و رفاقت می كرد و از حرام دوری می كرد. برخوردشان با خانواده و فرزندان و نسبت به مسائل خانوادگی، بسیار با گذشت بوده و دارای صبر
بودند و عصبانی نمی شدند.
ایشان بسیار برای دین تلاش می كردند و خدا را شكر می كردند كه امام ده، رهبر ما و حكومت ما اسلامی شده است و از پیروزی انقلاب اسلامی خوشحال بودند. در كارهای جمعی شركت می كرد و حتی خود در این راه همیشه پیشرو بوده است و برای تشویق مردم از هر تلاشی در این زمینه دریغ نمی ورزیدند.
همسر شهید
روحش شاد و يادش گرامي