محمد حسین امام وردی

تاريخ و محل ولادت : ۱۳۴۷/۱۰/۰۸ – نیشابور، ینگجه
تاريخ و محل شهادت : ۱۳۶۵/۱۰/۰۴ – شلمچه

زندگينامه

آغاز حیات جاودان بعد از: ۱۷ سال و ۱۱ ماه و ۲۶ روز
نام پدر: علی   نام مادر: فاطمه
مذهب: شیعه   تحصیلات حوزوی: مقدمات
تحصیلات کلاسیک: راهنمایی   نحوه شهادت: اصابت ترکش
عامل جنایت: بعث عراق

مزار مطهر:گلزارشهدای زادگاهش

هشتم دی ۱۳۴۷، در روستای ینگجه از توابع شهرستان نیشابور به دنیا آمد. پدرش علی و مادرش فاطمه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. سپس به فراگیری علوم دینی و حوزوی تا سطح (مقدمات) پرداخت.

از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. چهارم دی ۱۳۶۵، با سمت مبلغ در شلمچه به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

محمد حسین ،امام وردی در یکم خرداد ماه سال ۱۳۴۷ در روستای ینگجه، از توابع شهرستان قوچان در یک خانواده ی‌ مذهبی به دنیا آمد. پدر شهید نقل م کیند محمد حسین بعد از تولد، مریض بود. چندبار او را به مشهد بردیم و بعد از مدتی خوب شد.

محمد حسین پس از شش سالگی در زادگاهش شروع به تحصیل کرد. دوران ابتدا یی را در مدرسه ی‌ شهید باب الله سبزی گذراند. راهنمایی را در محمد حسین ، امام وردی در کیم خرداد ماه سال ۱۳۴۷ در روستای ینگجه، از توابع شهرستان قوچان در یک خانواده ی‌ مذهبی به دنیا آمد. پدر شهید نقل م ک‌یند محمد حسین بعد از تولد، مریض بود. چندبار او مدرسه ی‌ شهید آیة الله قاضی سپری کرد.
پدر شهید نقل م ک‌یند: «شهید از همان دوران کود یک علاقه ی خاصی به اسلام ، ائمه و روحانیت داشت همین امر موجب شد تا شهید در سال ۱۳۶۲ جذب حوزه ی‌ علمیه ی‌ فاروج شود و در آن جا شروع به تحصیل علم و دروس حوزه کند. »
اوه از محضر درس جناب حجة الاسلام شیخ فضل الله شوشتری و حجة الاسلام کاشفی بهر هجست. پدر شهید نقل م ک‌یند: اگر کسی دروغ می گفت یا غیبت م ک‌یرد. محمد حسین، خیلی ناراحت م یشد.
اخلاق مخصوصی داشت. کمتر عصبانی م یشد. محمد حسین دائم به مسجد م یرفت و نوحه م یخواند. در مدرسه هم شعار خوان بچه ها بود علاقه ی زیادی به خواندن قرآن داشت. نیز نقل می کند: «محمد حسین یک بار به منطقه رفت به من گفت: بابا میخواهم بروم جبهه چند بار رفته ام آموزش دیده ام، گفتم: حالا درس بخوان اما او مخالفت کرد که حالا زمان درس خواندن نیست. من می روم منطقه از همه چیز بهتر است درسم را که تا حدودی خوانده ام.

اگر رفتم شهید شدم که بهتر و اگر نشدم بعد درسم را ادامه میدهم. خیلی فعالیت داشت من خودم سپاهی بودم چون محمد حسین سن کمی داشت اعزامش نم کیردند اما او گمان م کیرد ما نم یگذاریم همیشه به من م یگفت منطقه را رها نکنید این جا چیزی نیست هر چه زحمت بکشی عاقبت ندارد. همه چیز در همان منطقه است .

روحانی شهید محمد حسین امام وردی از آن جا یی که سخت شیفته ی‌ امام بود لذا در کنار درس به ندای رهبر انقلاب مبنی بر شرکت طلاب در جبه هها لبیک گفت. برای اولین بار در تاریخ ۱۰ / ۳/ ۱۳۶۵ به مدت سه ماه به عنوان امدادگر وارد جبهه شد. مدت ۱۵ روز آموزش نظامی دید. یک ماه نیز در مشهد دوره ی‌ امدادگری دیده بود بعد از اتمام مسئولیتش در منطقه دوباره به حوزه برگشته و درسش را ادامه می بار با عنایت به این که پدر بزرگوارش نیز در جبهه بود، همراه سپاهیان بزرگ حضرت محمد (ص) عازم جبهه شد که در راه به علت چپ کردن ماشین شدیداً زخمی شد و در بیمارستان بستری گردید.

پس از بهبودی مختصر بدون این که به روستا برگردد، دوباره از همان جا به منطقه رفت.
محمد حسین در تاریخ ۱۸ / ۹/ ۱۳۶۵ به جبهه ی جنوب اعزام گردید و در لشکر پنج نصر در قسمت اطلاعات مشغول فعالیت شد. سپس برای اولین باره در عملیات کربلای ۴ شلمچه، شرکت کرد و در تاریخ ۴/ ۱۰/ ۱۳۶۵ به علت خفگی در آب به شهادت رسید.

روحانی شهید؛ محمد حسین امام وردی، در قسمتی از وصیت نامه ی‌ خود این چنین م ینویسد: « بر ماست که ادامه دهنده ی‌ راه این شهیدان باشیم. من نیز بر اساس رسالت این مسئولیت را حس نموده بودم. در راه الله برای پاسداری و حراست از انقلاب اسلامی، که خونبهای چندین هزار شهید و مجروح است به غرب کشور آمدم من گام نهادن در این راه اسلامی را یک مسیر خدا یی و یک فریضه میدانم در این راه چه دشمن را بکشیم و شکست دهیم یا کشته شویم پیروزیم بر ماست که پیرو عترت او و کتاب خدا باشیم و از آن دو اطاعت کنیم شما ای پدر گرامی امیدوارم مرا ببخشید چون نتوانستم وظیفه ای را که به عهد هام بود انجام دهم و امیدوارم تا به حال که در خط انقلاب و اسلام بود هاید ادامه دهید و جبهه را ترک نکنید.

و شما ای مادر عزیز و مهربانم از شما عاجزانه میخواهم برایم گریه نکنید که موجب خشنودی دشمنان اسلام گردد. هر موقع مرا به یاد آوردی علی اکبر حسین (علیه السلام) را به یاد بیاور و برای او گریه کن و دیگر شهدا یی که مادر نداشتند. پ کیر مطهر شهید محمد حسین امام وردی زادگاهش روستای ینگجه ی قوچان به به خاک در تاریخ ۴/ ۱۱/ ۱۳۶۵ ، در سپرده شد.

روحش شاد و يادش گرامي