تاريخ و محل ولادت : ۱۳۲۲/۰۵/۱۱- سراوان
تاريخ و محل شهادت : ۱۳۶۰/۰۲/۲۲- سراوان
زندگينامه
نام پدر: گل محمد نام مادر: ماه خاتون
شغل پدر: کشاورز تحصیلات حوزوی: سطح سه
مزار مطهر: روستای گشت سراوان
استاد شهید مولانا فیض محمد حسین بر فرزند گل محمد در سال ۱۳۲۲ شمسی در شهر گشت، از توابع شهرستان سراوان در خانواده ای مذهبی دیده به جهان گشود، پدرش به کار کشاورزی مشغول بود.
در سن شش سالگی پدرش را از دست داد و در آغوش پر مهر مادر پرورش یافت، تحصیلات ابتدایی خود را تا سال ششم در دبستان خیام گشت به پایان رساند، بنا به شوق فراوانی که به آموختن علوم اسلامی داشت، وارد مدرسه علوم دینی عین العلوم گشت شد و از محضر اساتیدی همچون: جناب شیخ الحدیث استاد علامه سید محمد یوسف حسین پور، حضرت مولانا ابوالحسن حسین بر و مولانا محمد عثمان باران زهی بهره برد و سپس به حوزه علمیه دارالعلوم زنگیان سراوان رفت و در محضر عالم و عارف نامی، جناب مولانا سید عبدالعزیز ساداتی و اساتید آن مدرسه به فراگیری علم پرداخت و برای گذراندن تحصیلات پایانی به
پاکستان رفت و در جامعه دارالعلوم کراچی ثبت نام کرد و از محضر اساتیدی مانند: مفتی اعظم پاکستان مفتی محمد شفیع عثمانی، مولانا اکبرعلی سهارنپوری، مولانا شمس الحق، مولانا سحبان محمود، مولانا محمد رفیع عثمانی و شیخ الاسلام مفتی محمد تقی عثمانی دانش آموخت و فارغ التحصیل شد و پس از سه سال دوری به زادگاهش بازگشت.
مولانا فیض محمد پس از بازگشت به ایران، تصمیم گرفت که مدرسه ای به نام دارالعلوم راه اندازی نماید و به نشر معارف اسلامی بپردازد، ولی سرانجام از تصمیم خود باز آمد و پس از سه سال به مدرسه علوم دینی عین العلوم گشت پیوست و کار تدریس را آغاز کرد، ایشان شوق فراوانی به آموزش دانش به طلاب داشت و همیشه مجالس سخنرانی، بحث و مناظره دایر می کرد و طلاب را به سوی معنویات سوق می داد، ایشان تا موقع شهادت مسئولیت خطیر تدریس علوم دینی را به عهده داشت و به مسایل فرهنگی نیز علاقه زایدالوصفی داشت و جزء شورای نویسندگان نشریه عین العلوم گشت بود.
مولانا حسین بر با تلاش و تحقیق فراوان توانست در اکثر رشته های علوم اسلامی تسلط یابد، به گونه ای که آگاهی های ژرف وی هر بیننده وشنونده ای را به شگفتی وا می داشت، در علوم فقه، اصول فقه، تاریخ، تفسیر، فلسفه، منطق، کلام و ادبیات عرب صاحب نظر بود و به ادبیات فارسی و اردو نیز کاملاً تسلط داشت.
مولانا حسین بر به نوشتن تاریخ اسلام نیز اشتغال داشت که متأسفانه نوشته های وی پس از شهادت ایشان مفقود گردیده است، علاوه بر این کار ترجمه کتاب ینابیع الموده را نیز در دست داشتند که با شهادت ایشان، این آرزویش محقق نشد.
تنها اثری که از وی بر جای مانده است، حاشیه ای است که به زبان اردو بر کتاب اصلاح انقلاب امت از آثار حکیم الامه اشرف علی تهانوی نوشته است و در پاکستان چاپ شده است.
مولوی حسین بر یکی از افراد برجسته در منطقه گشت سراوان بود. بعد از پیروزی انقلاب، همگام با نیروی سپاه و بسیج برای دفاع از اهداف انقلاب اسلامی به مبارزه با ضد انقلاب برخاست و چندین پایگاه مقاومت بسیج را در روستاهای اطراف تدارک دیده و در همه مجالس و رزمایش های سپاه شرکت می جست و با سایر سازمان ها و نیروهای انقلابی دیگر نیز همکاری
مداوم داشت.
از جمله، ارتباط با کمیته امداد امام خمینی (ره) داشته و به وضع مردم محروم منطقه رسیدگی می نمودند.
ایشان از طرفداران انقلاب اسلامی در آن منطقه بودند. این امر باعث شده بود تا بارها اشرار کوردل ایشان را مورد تهدید قرار دهند. لذا اشرار از خدا بی خبر در نیمه شب بیست و دوم اردیبهشت ماه ۱۳۶۰ که مصادف با شب آخر ماه مبارک رمضان بود، به منزل ایشان حمله کرده و در مقابل دیدگان همسر و فرزندانش، با شلیک چند گلوله ایشان را مظلومانه به شهادت می رسانند.
قاتلان بی رحم علاوه بر به شهادت رساندن وی، کتابهایش و حتى قرآن را پاره نمودند و بر جرم خویش افزودند.
پیام شهید
قرآن را رها نکنید اگر شما قرآن را رها کنید خدا نیز شما را رها می کند. شما را به راه خدا و تقوی سفارش می کنم. حق مظلوم را پایمال نکنید، پایبند به شریعت باشید و حامی نظام جمهوری اسلامی باشید و در بحران ها و مشکلات به خدا متوسل شوید.
روحش شاد و يادش گرامي