تاريخ و محل ولادت : ۱۲۹۵/۰۸/۰۵ – روستای دوله گویر از توابع شهرستان بانه
تاريخ و محل شهادت : ۱۳۶۳/۰۳/۱۵- بانه

زندگينامه
نام پدر: فرج الله نام مادر:خاتون شغل پدر:کشاورز
تحصیلات حوزوی: سطح سه عنوان: روحانی مزار مطهر: گلزار شهدا بانه
شهید ملا عبدالکریم رسولی در سال ۱۲۹۵ ه.ش در خانواده ای متدین و مذهبی در روستای دوله از توابع شهرستان بانه دیده به جهان گشود. دوران کودکی را در خدمت پدر و مادرش گذراند و از نظر اخلاق و رفتار برای دیگر کودکان هم سن و سال خودش الگو و نمونه بود.
از همان آغاز زندگی آثار نبوغ و متعهد بودنش به اسلام در چهره و رخسارش پیدا بود، در سن ۷ سالگی برای فراگیری و آموختن کلام خدا به مسجد همان روستا رفت تا از لحاظ معنوی قلب صاف و کوچکش را برای آموختن مباحث علوم و مسائل دینی آماده و مهیا نماید در مدت هفت ماه موفق به ختم قرآن گردید چون والدینش فهمیدند که درک و استعداد زیادی دارد ایشان را به تحصیل علوم و مسائل دینی تشویق نمودند.
در سن ۸ سالگی برای یادگیری مسائل دینی زیر نظر روحانی با تجربه، متدین و متعهد روستا به تحصیل خویش ادامه داد و برای آموختن علوم گوناگون به ناچار به روستاهای دیگر مانند آرمرده، کانی بند، شهر بانه، سلیمانیه عراق و … سفر می کرد و از دریای علم و محضر عالمان اهل سنت و جماعت بهره کافی می برد.
بعد از چند سال موفق به اخذ درجه گواهی افتاء گردید و وارد مرحله جدیدی از زندگی شد، برای پیش نمازی و امام جماعت به روستاهای دور و نزدیک مهاجرت نمود و مردم را ارشاد و راهنمایی می کرد و در صحن مسجد و ایامی که پیش نماز و امام جماعت بود به تربیت طلاب و عاشقان علوم دینی می پرداخت به طوری که همیشه چند نفر طلبه از محضر مبارکش بهره می جستند.
قبل از پیروزی انقلاب به شهر بانه مهاجرت نمود و امام جماعت مسجدی را عهده دار شد که بعدها مسجد به اسم ایشان نامگذاری گردید و مورد توجه و عطوفت مردم قرار گرفته و آنان، راهنمایی ها و ارشادات ایشان را سرلوحه برنامه زندگی خویش قرار می دادند.
شهید رسولی به جز مسائل دینی و اخلاقی در مسائل سیاسی نیز بسیار آگاه بود. وظیفه خود را در مقابل مردم
و اسلام به انجام می رسانید و در اکثر راهپیمایی ها شجاعانه شرکت می نمود و نفرت و انزجار خویش را از رژیم ستم شاهی و عوامل دست پرورده آنها ابراز می نمود.
بعد از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی نیز ایشان وظیفه خود را به خوبی درک نموده و به طور قاطع پشتیبانی خود را از نظام جمهوری اسلامی اعلام نمود و با موضعی صریح وظایف خود را انجام می داد تا اینکه در راهپیمایی پرشور ۱۵ خرداد سال ۱۳۶۳ بر اثر بمباران وحشیانه و غیر انسانی رژیم بعث عراق به همراه جمع کثیری از مردم شهید پرور بانه شربت شهادت را نوشید.

پیام شهید
بارها به فرزندان و شاگردانش در مدرسه و مسجد گفته بود که « فرزندانم، نگذارید قرآن مهجور بماند! قرآن بخوانید و به دستورات آن عمل کنید! از گفتن حق تن نزنید که در آن صورت باطل را تأیید کرده اید! جمهوری اسلامی را به جان و مال حمایت کنید تا نقشه شوم دشمنان اسلام بر باد شود و رستگار دو جهان شوید!.
روحش شاد و يادش گرامي
