تاريخ و محل ولادت : ۱۳۴۳/۰۶/۰۹- قم
تاريخ و محل شهادت : ۱۳۶۲/۰۱/۱۵- پاسگاه زید عراق
زندگينامه
نام پدر: علی شغل پدر: روحانی
نام مادر: زهرا تحصیلات کلاسیک: دیپلم
رشته: تجربی تحصیلات حوزوی: سطح یک
عنوان: بسیجی سمت: خدمه دوشکا
نحوه شهادت: اصابت ترکش به سینه و پا
عامل جنایت: بعث عراق مزار مطهر: گلزار شهدا علی بن جعفر (علیه السلام)
احمد با آن دل مهربانش نمى خواست خانواده اش را نگران كند؛ براى همین، خبر مجروحیت خود را به هیچ كس نداد. با آمبولانس به شهر خود برگشت اما نزدیك خانه پیاده شد. كلاهى به سر گذاشته بود تا كسى متوجه جراحت سرش نشود.
چند ماه كه گذشت، تب و تاب جهاد در جانش بیش ازپیش شدت گرفت. نوزدهم بهمن دوباره عزم رفتن كرد. این بار دو ماه در انرژى اتمى اهواز مشغول آموزشِ دوشكا شد.
زمستان رو به پایان بود و خطِّ مُُقدّّم، احمد را به سوى خود مى خواند. سال جدید از راه رسیده. و فروردین به نیمه رسیده است. هنوز احمد نه سفرۀ هفت سین خانۀ خودشان را دیده و نه براى عید دیدنى آمده به خانۀ من. ناله هایم مى پیچد توى كانالهاى كولر، ناله به خاطر لحظه اى كه در منطقۀ پاسگاه زید، تركش نشست به تن جوان احمد و یك باره پا و سینه و چشمش را از هم شكافت.
باید خود را براى مراسم آماده كنم تا همدوش مردم قم و دوستان طلبه اش، تابوت او را ببرم به گُُلزار شهیدان و تمام راه غرق شََوََم در حرف هاى آخرش براى اهل زمین: «هرگز دشمنان بین شما تفرقه نیندازند و شما را از روحانیت متعهد جدا نكنند، كه اگر چنین كردند روز بدبختى شما مسلمانان و جشن اََبََرقدرت هاست. »
به خودم نهیب مى زنم: حلال زاده به دایى اش مى رود و دایىِِ شهید بودن معنایى ندارد جز اینكه باید شهید شد.
روحش شاد و يادش گرامي