عالم بزرگوار و شهید راه عدالت، حجةالاسلامو المسلمین آقاجلالالدین بتشکن از شهداى قرن چهاردهم است که پس از عمرى زندگى پر برکت و تأثیرگذار، آماج تیر کینه و حسد دشمنان دانا و دوستان نادان گردید.
آن جناب به سال ۱۲۹۳ از پدرى عالم بهنام آخوند ملاحسین در شهرکرد چشم به جهان گشود. پس از تحصیلات مقدماتى در مکتب و فراگیرى علوم صرف و نحو، منطق، فقه و اصول عازم نجفاشرف شد. او در آن ارضاقدس هجده سال اقامت نمود و از محضر فحول علماى آن دیار به خصوص صاحب کفایه بهره علمى و عملى برد تا اینکه خود در شمار اساتید برجسته حوزه نجف قرار گرفت.
پس از آن به زادگاهش مراجعت نمود و در شهرکرد رحل اقامت افکند و در مصدر امور دینى مردم آن منطقه قرار گرفت. بر فراز منابر مردم را ارشاد مىنمود و در ایراد خطابه مهارت داشت. خطبههاى نهجالبلاغه را از حفظ داشت و از آن استفاده مىکرد. اطلاعات وسیع و جالب از اخلاق و عادات عمومى و تواریخ و سیره داشت و به زبان عربى، ترکى و فرانسه نیز آشنایى داشت.
در نگارش خط نستعلیق و بهخصوص نسخ مهارت داشت و خطوط و نقوش عالى رسم مىنمود. حسد پیشگان با توطئه و دسیسه به نشر اکاذیب پرداختند و چنین شایعه کردند که آقا جلالالدین، نام جوانان آنها را به اداره نظام وظیفه داده تا آنها را احضار کنند و بدینگونه، مردم سادهلوح را تحریک نمودند و از طرف دیگر مزدورانى پلید را براى سوء قصد به آن عالم ربانى آماده کردند تا در میان جمعیتى که براى حل معافیت خدمت او مىرسند، کار خود را تمام کنند، لذا صبح نابهنگام به خانه او رفتند و در خانه را شکستند و آن عالم بزرگ را بیرون کشیده در برف و باران زمستانى شهیدش نمودند. پیکر این عالم بزرگوار سهشنبه ۱۹ دىماه ۱۳۰۴ در جوار امامزاده حلیمه و حکیمه خاتون به خاک سپرده شد.